Kwaliteitsprijzen voor Meander-projecten
|
|
"Wij worden absoluut |
|||||||||||||||||||||
|
Na alle commotie rondom de overname van
het Slotervaartziekenhuis door Meromi Holding
en de discussie over de nieuwe directeur
is het de laatste maanden vrij stil geworden
in de media. Tijd voor de Ziekenhuiskrant om
de ontwikkelingen van de afgelopen maanden
nader in kaart te brengen. Mevrouw Aysel
Erbudak, de nieuwe directeur sinds oktober
2006, spreekt met erg veel passie voor het
ziekenhuis en zeker voor alle medewerkers.
Dat werkt aanstekelijk, al is zij zelf erg bescheiden
over haar rol. “Ondanks alle fi nanciële
problemen scoorde het ziekenhuis in
2005 al erg hoog op vele zorginhoudelijke criteria
in de CQ-index. Dat komt omdat bij ons
altijd al de meeste aandacht naar de patiëntenzorg
uit is gegaan. Ik ben er trots op dat
onze mensen op die basis werken.”
“Als Meromi vonden we het een prachtziekenhuis met een hele hoop verborgen juwelen. Denk daarbij bijvoorbeeld aan de apotheek die waarschijnlijk de beste ziekenhuisapotheek van Nederland is, en waaraan bijvoorbeeld dertig promovendi zijn verbonden. Echt uniek, maar daar zijn meerdere voorbeelden van in ons huis. Daarnaast zijn er vele topspecialisten werkzaam in het Slotervaart. Iedereen werkt in loondienst en we werken op basis van passie voor het vak en voor de patiënt. Verschillende specialisten hebben bijvoorbeeld veel betere aanbiedingen uit andere ziekenhuizen gekregen, maar zij kiezen er toch voor om voor ons te werken. Dat er voldoende basis was voor een gezonde toekomst van het ziekenhuis blijkt ook uit het feit dat er 22 kandidaten waren om het ziekenhuis over te nemen. Dat de staf van het ziekenhuis voor ons koos beschouwen wij als een compliment maar dit is vooral gebaseerd op hun wens en ons idee om zowel onderwijs, onderzoek als patiëntenzorg overeind te houden en uit te bouwen.” “Infinanciële zin vonden we het een gecalculeerd risico. We hebben naar diverse andere ziekenhuizen gekeken maar voor ons was de overname van het Slotervaart veruit het beste alternatief. Mede vanuit onze internationale ambities is een ziekenhuis in Amsterdam een goede keuze. Daarnaast waren de lasten verhoudingsgewijs beperkt, waardoor wij wisten dat we het goed zouden kunnen terugverdienen. En als je iets wilt doen in de gezondheidszorg moet je ook zelf een ideële doelstelling hebben. |
Wij vonden het gewoon echt
de moeite waard om het ziekenhuis open te
houden.” “We willen er samen voor gaan” “Na de overname is gekozen voor een no nonsense aanpak van de organisatie. Als bestuur willen we dicht bij de organisatie staan en weinig lagen tussen de praktijk en ons als bestuurder hebben. Om die reden zijn diverse functionarissen inmiddels uit de organisatie verdwenen. De Raad van Bestuur wordt door zorgprofessionals gecompleteerd die vooral in hun primaire vak actief zijn gebleven. Dat scheelt alvast behoorlijk in de kosten. We vragen veel van de organisatie. We willen op topniveau de patiëntenzorg aanbieden, voor een betaalbare prijs, met een goede service en dag en nacht beschikbaar zijn. Dat is voor iedereen fl ink aanpoten en zelf willen we daarbij het voorbeeld geven. In de aanvang bleek dat diverse leidinggevenden niet volledig voor hun taken waren toegerust. Om de kwaliteit van de organisatie te vergroten, is besloten om sommige taken uit die functies weg te nemen, zodat de mensen zich beter op hun primaire taak kunnen richten. Denk bijvoorbeeld aan roosterplanning: niet iedereen kan dat en dat is nu voor het hele ziekenhuis in goede handen, terwijl de teamleiders zich meer op hun directe taak richten. Maar daarop spreken we hen meer aan en met elkaar willen we nu echt de dingen goed regelen en uitvoeren. Het nemen van eigen verantwoordelijkheid is bij ons erg belangrijk. We laten de schotten wegvallen en we verwachten dat mensen elkaar aanspreken op de prestaties. Niet iedereen kan daar goed mee om gaan. Sommigen kiezen voor een baan elders. Wij trekken dan juist gedreven mensen aan en zo kunnen we op een verantwoorde manier onze organisatie ontwikkelen.” Rol van de ziekenhuisdirecteur Mevrouw Erbudak denkt dat veel ziekenhuisdirecteuren hun functie vooral zien als het bereiken van een status. Ze gaan volgens haar naar allerlei feestjes en recepties, zitten in allerlei overlegorganen en in beleidsmatige werkgroepen. Zelf doet zij dat nauwelijks. Ook haar kamer is bescheiden en praktisch en ze rijdt gewoon zelf auto. Wat ze wel erg belangrijk vindt, is dat je als ziekenhuisdirecteur je in allerlei belangrijke zaken inhoudelijk verdiept. Zonder achtergrond in de inhoudelijke kant van de zorg heeft zij zich veel eigen weten te maken van wat er in de zorg speelt. Ook de processen in de ziekenhuizen zijn haar bekend. Dat doen diverse collega’s ook. Maar ze vindt dat je je als directeur ook in de mogelijkheden van innovatie moet verdiepen. Daarbij is een belang- |
